Genezing voor de Mensheid / 3 juni, 2018 / Door Andreas Popp

Genezing voor de Mensheid
3 juni, 2018 / Door Andreas Popp
Er is een natuurwet die doorslaggevend is voor het bestaan van de hele schepping: de wet van wisselwerking. Het is de wet van zaad en oogst, van nemen en geven. Alle voorvallen en gebeurtenissen in onze wereld zijn onderworpen aan deze bepaling, ze dienen onvermijdelijk het natuurlijke evenwicht. Dat doorleven we dagelijks duizenden malen, zonder er hoegenaamd over na te denken: wie inademt, moet uitademen, wie neemt, moet geven, wie werkt, ontvangt zijn loon. We spannen ons doorlopend in om een ‘rechtvaardig evenwicht’ te creëren, iets anders is helemaal niet mogelijk, want ons innerlijk dwingt ons daartoe. Wij weten intuïtief: het voortdurende evenwicht tussen geven en nemen levert gezonde beweging, een levendige wisselwerking die een harmonische basis voor alles veroorzaakt en onderhoudt. Daarom moet deze vereffening ook altijd blijven stromen, moet blijven slingeren. Dit willen en uitwerken mag nooit verstoppen, want dan raakt snel alles in een ongezond afloop, er komen dan disharmonische krachten vrij die al heel snel uit de hand lopen en die de wissels in de verkeerde richting zouden kunnen stellen, die uiteindelijk vernietiging heet.
Wat de mens zaait, zal hij veelvuldig oogsten. Dat principe is onderdeel van de wisselwerking, het geldt voor het hele zijn, voor alle aardse alsook voor de geestelijke processen. Maar wat weten wij mensen daar nog van? Door de eenzijdige toepassing van de universele krachten hebben wij onze innerlijke en uiterlijke balans verloren. En we hebben de mooie Aarde, waarop we leven, waarop we mogen leven, tegelijkertijd meegesleurd, hebben ook haar evenwicht ondermijnd. Zonder er over na te denken, dat de onverbiddelijke wetten het noodlot van ons allemaal bepalen, hebben we alleen maar genomen. Wij namen en roofden, plunderden de heerlijke Planeet uit, wij moordden en onderwierpen, zonder na te denken over de gevolgen van deze gewelddadige ongerechtigheid. Maar het blijft er bij: Wat de mens zaait, zal hij veelvuldig oogsten.  

Hoofdzakelijk op dit belangrijke wederkerigheidprincipe in de natuur, de wet van wisselwerking, werd door de “Wissensmanufaktur“ plan B ontwikkeld. Dit moet de mensheid helpen om haar wonen en werken, haar maatschappelijke en economische systemen, waarmee ze tot nu toe de planeet eenzijdig op een vernietigende manier beheersten, weer in balans en ordening van de natuurwetten in te passen. Het voor iedereen vitale wederkerigheidprincipe moet als aller noodzakelijkste grondslag gevestigd worden. Net zo moet vóór alles de geestelijke bron van de mensheid voorrang ingeruimd worden, nog ver vóór het verstandelijk denken. Maar niet alleen in de menselijke omgang met elkaar is een universele hervorming noodzakelijk, maar ook voor het omgaan met de toch slechts geleende grondstoffen en de bronnen van onze planeet moet een nieuwe gebruiksaanwijzing ingericht worden.         

Wij willen bij de beschouwing voor een gezonde reorganisatie van plan B allereerst een analyse  van de huidige toestand van onze Aarde uitvoeren. Volledig in overeenstemming met de wetten van de wisselwerking is haar toestand catastrofaal, alle natuurlijke levensbeginselen zijn nagenoeg vernield, in de sociale, menselijke, in de financiële, economische alsook in de ecologische bereiken in gelijke mate. Het helpt niets om deze uitspraak als te pessimistisch van zich weg te willen wijzen, het feit blijft. En iedereen die ogen heeft kan het zien, zijn geest merkt het. De krachtige onrust, de toenemende druk in onze landen maant ziel en geweten van eenieder die zich ook maar in aanzet zijn innerlijke stem wenst te openen. Nu wordt duidelijk: De mens heeft gefaald, te lang heeft hij mateloos geraasd, zich te zeer boven alles verheven wat hem door de natuur genadevol ter beschikking werd gesteld. Wij hebben, na duizenden jaren van vernieling en falen dringend een nieuw systeem nodig.  
Als voorbeeld voor plan B staat de natuur met haar vastomlijnde universele wetten. Deze herhalen zich in ons dagelijkse leven in alle grote en kleine gebieden en thema’s. Deze bepalingen, die de wereld in het innerlijke en het uiterlijke bij elkaar houden, zijn veelomvattend, zijn eeuwig en toch zijn ze gemakkelijk te begrijpen. Bij de juiste politieke en maatschappelijke voorwaarden en de vereiste kennis zijn ze voor alle mensen uitvoerbaar.
Het plan B bestaat uit vier componenten, die de basis vormen voor de belangrijkste economische systemen. Deze zijn echter nooit afzonderlijk toepasbaar, maar functioneren alleen samen met elkaar, in evenwichtige samenwerking van de afzonderlijke systemen en zegenrijk als geheel. Laten we als voorbeeld nemen de vingers van een hand: Ieder ledemaat, of het nu de duim, de wijs-, middel-, ringvinger of de pink is, handelt en is afzonderlijk gezien slechts beperkt inzetbaar. Pas met het vastpakken met de hele hand, of het nu gaat om het grove werk van uiteenlopende aard, om enigerlei kunstzinnig precisiewerk, om handvaardigheid of werk aan haarfijne instrumenten, altijd komen de vaardigheden en krachten van iedere betrokken vinger alleen in de juiste natuurlijke samenwerking tot een succesvolle inzet. De harmonische coördinatie  van de afzonderlijke delen van de vingers komt pas in pauzeloze samenwerking tot een indrukwekkende perfectie van alle vingervaardigheden. Op dezelfde manier functioneren de vier componenten van plan B. deze zijn:
1.   Stromend geld
2.   Het sociale grondrecht
3.   Het onvoorwaardelijke basisinkomen
4.   Een vrije pers
In deze samenhang tot de hulpbron mens moet nog een noodzakelijk woord gezegd worden. Niet alleen onze planeet bevindt zich in een erbarmelijke toestand. Ook de aardebewoners zelf hebben zich een lange tijd geleden van hun natuurlijke opdracht verwijderd, door eigen toedoen werken en streven naar onsterfelijke droombestemmingen als geluk, harmonie, gezondheid en welstand te bereiken. Vinden we een oplossing van alle wereldwijde economische ellende en problemen door middel van plan B ook inderdaad haalbaar, dan hebben we daar toch als allereerste vereiste absoluut geestelijk en lichamelijk intacte mensen met geschikte karaktereigenschappen  voor nodig wier grondslag voor het leven van aanvang aan voldoende oervertrouwen en standvastigheid en stabiliteit van de Ziel bevat. Slechts een ook maatschappelijke, menselijke systeemverandering over de hele linie zal dit doel pas mogelijk kunnen maken.  
Daarbij hoort de in achtneming van de algehele natuurlijke behoeften van de mens van welke leeftijdsklasse dan ook en wel vanaf de geboorte, respectievelijk in het proces voorafgaand aan de geboorte, tot aan het einde van het Aardse leven en verder. De bescherming van zwangere vrouwen moet evenzo de hoogste prioriteit krijgen, net als de verzorging van zuigelingen en kleuters alleen door de moeder en gezin. Concepten van verzorging door vreemden hebben in het nieuwe systeem geen bestemming, omdat die het natuurlijke en noodzakelijke bindingsproces tussen moeder en kind – en daarmee in gelijke mate de uiteindelijk uitwerking ook alle samenlevingen – fataal verhinderen. Het gevolg hiervan is het inmiddels wereldwijd herkenbare gebrek aan inzet in ontelbare landen, die evenzo door de vernietigende Gender Mainstreaming talrijke, vooral de Westelijke volkeren, gewoonweg versplinterd heeft en voor een verantwoordelijk samenwerken en bij elkaar houden volledig onbruikbaar gemaakt heeft. Gemeenschappelijk handelen met respect en verantwoordelijkheid in de huidige maatschappelijke structuren is tegenwoordig op veel plaatsen niet meer uitvoerbaar. De verhouding tussen man en vrouw, die tegenwoordig ook vernietigd wordt door de wereldwijde maatregelen van  Gender Mainstreaming, moet op dezelfde manier weer naar een gezonde en natuurlijke basis gezet worden. Dit gebeurt niet, zoals tot nu toe onjuist is aangenomen, door de gelijkmaking van de geslachten, maar omgekeerd: In de acceptatie en het respect voor het verschil tussen man en vrouw. Pas wanneer al deze wetmatige natuurlijke grondbeginselen in het leven geroepen worden, kan een nieuw systeem zoals plan B in ogenschouw genomen worden en met succes waar gemaakt worden. 
Deze belangrijke voorwaarden in de menselijke omgang met elkaar vormen bovendien de basis voor de natuurlijk geordende regionale principes, die het maatschappelijke leven met elkaar, respectievelijk het maatschappelijke systeem stabiel vestigen. Niet het centraal gestuurde machtsysteem, zoals dat tot nu toe voor alle in de westelijk beheerste landen gebruikelijk is, kan tot succes leiden, maar alleen de regionale principes volgens het oude systeem van families en lokale verenigingen: Door economisch zelfvoorzienende zelfbeschikking van de kleinste gemeenschappen eerst, het zogenaamde subsidiariteitsbeginsel, kan ook in dit bereik een samen leven en werken volgens de natuurlijke wetten uiteindelijk de zegen brengen die de mensheid zo lang heeft moeten missen. Ook hier grijpt dan vanzelfsprekend de wet van wisselwerking in, die steeds het gezonde evenwicht in wederzijds geven en nemen voor mens, natuur, samenleving, economie enz. tot gevolg heeft.   
Onnatuurlijke, imperialistische systemen beheersen momenteel nog de wereld, die met dictatoriale druk de verhoudingen van eigendom en aanspraak omkeren en tot een nieuwe, echter valse waarheid gemaakt hebben. Dat alles gebeurt nog vanuit eenzijdige, ongestuurde hebzucht naar geld en macht. De spelers aan de top van het wereldwijde financiële systeem vragen daarbij helemaal niet naar gerechtigheid, naar waarheid, naar het welzijn voor mens en natuur. Egoïstisch lijven ze in wat ze maar krijgen kunnen, zolang als …., ja, zolang als, totdat het niet meer gaat. Wij staan nu kort voor dat punt, de machtsystemen storten in en wel in iedere levenssfeer van de mensen: in heel Europa, wereldwijd!
Dit is vooral ook herkenbaar aan de groeiende weerstand van de mensen tegen de vermeende heersende machtelite van de politiek en de media, die evenwel tenslotte ook slechts de handlangers van enkele weinige bevelhebbers zijn. Het wordt de mensen steeds duidelijker dat dit ongelukzalig gestuurd wordt door reusachtige concerns en banken, die als gigantische poppenspelers, overal waar het in hun voordeel is, aan de touwtjes trekken. Regeringsleiders, ministers, staatssecretarissen en een reusachtige armada van uitgeversmaatschappijen, TV-zenders, journalisten en redacteuren hangen aan deze touwtjes. Zij moeten uitvoeren wat van hen verlangd wordt. De kloof tussen waar en niet waar, tussen gezond en ongezond, wordt daarbij steeds groter. En zo nemen onze politici intussen de meest ongeestige beslissingen, omdat ze die nemen moeten en de journalisten spelen mee, omdat ze meespelen moeten: Ze verspreiden de meest ziekelijke leugens als nieuwe waarheid en schaffen de waarheid daarmee in werkelijkheid af. Verwarring en dwaling in de wereld zijn de gevolgen hiervan. 
Maar langzaam wordt het opgemerkt. De mensen voelen steeds duidelijker dat daar iets mis is. De schijn bedriegt, de Keizer draagt helemaal geen kleren, hij is veeleer spiernaakt. Als een lopend vuurtje verspreidt deze zekerheid zich, via het internet, dat voor private en semiprivate uitwisseling tussen de burgers gelukkig nog vrij ongecontroleerd gebruikt kan worden. De straten van Europa vullen zich met steeds groter wordende aantallen mensen die interactief afspraken maken en die protesteren tegen wanbeheer, foute beslissingen en onrechtvaardigheid. Geleidelijk aan herkennen ze het onrecht dat hen wordt aangedaan. Hun rol als speelbal van willekeurige strategieën, die alleen tegen henzelf gericht zijn, wordt voor hen zichtbaar. Nog is het een vergelijkenderwijs kleine schare die door de meerderheid, die door de massamedia gestuurd wordt, uitgelachen wordt, maar steeds bezorgder valt dit lachen stil. Iedereen merkt, daar is iets verdorvens. Het voelt aan als een geweldig ontwaken, veroorzaakt door het licht van de waarheid dat alles lijkt te doordringen: In Frankrijk, Spanje, Italië, België, Groot Brittannië, in de Oost Europese staten net zoals in Scandinavië maakt zich een groeiende weerstand merkbaar. En zelfs Duitsland verheft zich uit een loden slaap: dat land, waarvan de burgers tot de geduldigste, onderdanigste, meest goedgelovige en meest belastbare mensen in Europa gerekend mogen worden, noteert op z’n laatst sinds het jaar 2015 ook groeiende verzetsbewegingen, die in de vorm van protesten, van petities, verzoekschriften via internet en daarbuiten plaatsvinden.     
Vooral groeiende massa’s die zich nu in toenemende mate in protestbewegingen en regelmatige demonstraties opnieuw vinden, om tegen de gelijkmaking en verovering rebelleren, verlenen de ontstemming van de mensen in het land nu een duidelijke uitdrukking. 
Dat is onze huidige situatie, natuurlijk in een paar woorden samengevat. Maar men mag niet over het hoofd zien, dat ieder mens, direct of indirect, zijn persoonlijke deel daaraan heeft bijgedragen dat onze aardbol in toenemende mate uit het evenwicht raakt. Wie voor zichzelf noch zo een klein detail van nabij bekijkt en dit vanuit het oogpunt van de wet van zaaien en oogsten wil beoordelen, komt snel tot het inzicht dat onze situatie nogal vastgelopen is. Want het blijft zo: Alleen wie geeft, kan ook nemen. Wij allemaal hebben tot nu toe uiteindelijk alleen maar genomen, we hebben er op los geleefd, zonder naar ons recht te vragen. Momenteel wordt ook de Europeanen in toenemende mate duidelijk welke prijs er op hen afkomt. Zelfs wanneer niet ieder mens in gelijke mate en omvang bij de uitbuiting en vernietiging van onze planeet betrokken is en was, omdat alleen al de niveaus van verantwoordelijkheid van de verschillende hiërarchieën grote verschillen vertonen, is het zich gehoorzaam schikken in die weerzinwekkende omstandigheden, om daadkrachtig aan de grote misstanden mee te weven. Want daarmee laat iedereen het onrecht toe, zonder zich daar tegen te verzetten. Hij accepteert het! Hij accepteert het verkeerde! Voor zichzelf, maar ook voor alle navolgende generaties, voor de wereld: Europa betaalt nu de rekening.   
Hoort het niet bij de belangrijke verantwoordelijkheid van ieder mens, om zijn werk en uitwerking plichtsbewust en gewetensvol in het welzijn van de gemeenschap en de toekomst te plaatsen? Ja, het is zelfs zijn hoogste taak om het hem voor een bepaalde tijd toevertrouwde goed rechtmatig en zorgvuldig te beheren. Alleen zo kan het leven op de Aarde op de lange termijn functioneren en ook blijven voortbestaan: met respect voor alle leven en met de verantwoordelijkheid voor het eigen denken en handelen, om niemand en niets schade toe te brengen.
Zelfs wanneer veel mensen de politieke en economische warboel en de feiten op de achtergrond, in al hun lelijke details helemaal niet kennen, kunnen ze van een medeschuldigheid toch niet helemaal worden vrijgesproken: want onwetendheid beschermt niet tegen straf. Een schaapachtig aanvaarden van alle weerzinwekkende omstandigheden is verkeerd, met de motivering dat men als enkeling toch al niets kan bereiken, maar met voortdurend overdenken, het moet een proces zijn dat blijvend in beweging is, dat we zelf op gang moeten brengen en houden. Wie misstanden waarneemt, moet naar de oorzaken zoeken en alle krachten aanwenden om de wortels van het kwaad eruit te trekken. Dat is het ware mens-zijn. Iedere enkeling telt in dit proces. De kracht, die door de wil voor het goede en juiste kan worden vrijgegeven, is in de einduitkomst in staat om de hele wereld te veranderen. Is dit te groot gedacht? In geen geval.  
En daarmee zijn we aan een van de belangrijkste punten aangeland. Ondanks dat zich tegenwoordig wereldwijd al veel mensen op weg begeven hebben om tegen onrechtvaardigheid en vernietiging te protesteren, is toch heel duidelijk waar te nemen dat hierdoor tot op heden geen fundamentele verandering in de zichtbare wereld teweeggebracht kon worden. Of hebben de anti-atoom bewegingen in de jaren zestig er ook maar voor een cent aan kunnen veranderen dat intussen nagenoeg de hele wereld van de, uiteindelijk de mensenhand helemaal niet stuurbare, atoomstroom afhankelijk is? Of nemen we de vredesdemonstraties, die tegenwoordig weer overal ontstaan: deze waren er tientallen jaren geleden ook al. En hebben ze aan de oorlogszucht en aan de opzettelijke vernietiging van talrijke landen zoals Joegoslavië, Irak, Afghanistan, Libië, Afrikaanse staten, de Oekraïne en meer, waarbij  onze Europese landen door de inzet van de NAVO direct betrokken zijn en waren, ook maar iets kunnen bereiken, verbeteren of veranderen? Nee, natuurlijk niet. In de achter ons liggende jaren werden miljoenen mensen meedogenloos gedood, enorm grote landen samen met al hun belangrijke infrastructuren zoals voedsel- en waterverzorging onherkenbaar vernietigd en uitgebuit. Welteverstaan, onze Europese landen nemen tot op heden, door bekrompen solidariteit en berustende onderwerping aan de wereldgestuurde macht, deel aan deze barbaarse en willekeurige acties, want de door ons gekozen politici nemen deze noodlottige beslissingen mee! Onze bewapeningstechniek bouwt tanks en bommen, onze generaals ontwikkelen oorlogstactieken en gevaarlijke strategieën tegen vreemde volkeren die in de dood gestuurd worden. Wat voor een karma, dat wij ons nu, in dit beslissende ogenblijk in het tijdperk van de mensheid, ziende en willens en wetens op ons laden!    
Nee, tot op heden waren het slechts lippendiensten, maar geen werkelijk ten goede veranderende daden, die ons lot in die richting vormden, welk tot op heden ieder echt goed fundament ontbreekt. Ook wanneer in de harten van veel mensen het voornemen van de beste wil heersen mag: het heel wezenlijke, dat tot de ware veranderingen leiden kan, ontbreekt tot op de dag van vandaag. Het is de kracht van de Geest, die in het eindeffect als onze wil werkt.
Ook deze ongeschreven wetten horen er in ons leven vanzelfsprekend en natuurlijk bij. Hun inachtneming brengt zegen en harmonie, maar wanneer ze ontkend worden dreigt verval en vernietiging. Slechts het weten van de ware macht van de mensen door de herbeleving van zijn Geest leidt tot verantwoordelijk handelen, naar doordachte beslissingen, naar voor de wereld duurzame oplossingen. De vrije wil is een groot geschenk voor ieder mens, zodat hij zijn lot zelf in de hand leert nemen, in het beste geval door de goede wil steeds voorrang te geven. De wil toont zich in onze daden, aan onze vruchten worden wij herkend, zoals het zo mooi heet. De wil ontstaat door de kracht van de Geest, wordt door deze tot effect gestuurd, onder de steeds waarschuwende stem van het geweten. De laatste valt natuurlijk heel verschillend uit, afhankelijk van de karaktereigenschappen van de betreffende persoonlijkheid. 
De mens als duaal wezen wordt zowel door het verstand als door de Geest getuurd. De inachtneming van beide componenten is voor de mensheid belangrijk om te overleven, ook hier geldt weer het principe van de hand met de vijf vingers: niet afzonderlijk, maar pas op een natuurlijke manier, samen met elkaar in overeenstemming, kunnen ze succesvolle arbeid verrichten. Maar in de ontwikkeling van de voorbije eeuwen en duizenden jaren voedde de mensheid het verstandsdenken op, hetgeen een buitensporig en noodlottig materialisme tot gevolg had. Bekijken we onze wereld eens in zijn huidige toestand: ze wordt door het verstand geregeerd, terwijl de Geestelijke processen, het intuïtieve binnenin in toenemende mate genegeerd moesten worden. Om moreel en ethisch onberispelijke beslissingen te nemen, zijn echter ongetwijfeld beide bronnen noodzakelijk: het verstand oordeelt over allerhande materiële zaken, terwijl de Geest als een soort toezichthouder altijd in laatste instantie voor de uiteindelijke beslissing moet blijven. Hij toetst door het gevoel van de mens zowel de morele grondbeginselen alsook verreikende gewetensvragen. De impulsen van de Geest dienen altijd bij voorrang onvoorwaardelijk gevolgd te worden, omdat deze ook vaak verstrekkende gevolgen naar zich toe kunnen trekken die eeuwen en duizenden jaren uit kunnen strekken, die alleen met het verstandsdenken nooit te onderzoeken zouden zijn.     
Dit zijn allemaal weliswaar geen zichtbare ontwikkelingsprocedures en toch zijn ze net zo werkelijk als welke regeringsverklaring of oorlogsverklaring dan ook, die een politicus uitvaardigt en daarmee ontwikkelingen in gang zet die grote gevolgen hebben. Ook hier ging uiteindelijk, net zoals bij alle andere dingen en in alle tijden, altijd het denkproces vooraf, dat uiteindelijk tot de op dat moment vaak uiterst gevaarlijke beslissingen leidde. Met andere woorden: iedere handeling, ieder woord dat men uitspreekt wordt voorafgegaan door een stille bestemming van de eigen vrije wil. Dit punt is daarom zo belangrijk, omdat precies op deze plek geluk of lijden, mooi of slecht, licht of donker tot de besluitvormers voor de toekomst gemaakt worden: door onszelf! Daarmee hebben we alles zelf in de hand! De terugkeer tot de inachtneming van de innerlijke stem, zijn Geest, is niet alleen daarom het hoogste gebod voor ieder mens.   
Ook als onze wetenschap het tot op heden afwees om zich nader met een andersstoffelijke wereld, waarin de processen van de Geest verlopen, bezig te houden, betekent dit nog lang niet dat ze daarom niet zou bestaan. Maar het is van oudsher bekend: Wanneer bepaalde feiten door de machtige overheden worden onderdrukt, gebeurt dit natuurlijk alleen maar daarom dat ze gevaarlijk zouden kunnen worden. Gevaarlijk voor de heersers. Gelukkig zijn het niet alleen beroemde filosofen, dichters en denkers geweest, die zich in alle tijden met de onzichtbare processen en vooral met de gevolgen van onze wereld van wil en gedachten hebben bezig gehouden, zoals b.v. Platon, Aristoteles, Johann Wolfgang von Goethe of Friedrich Schiller en natuurlijk nog vele anderen. Ook vermaarde natuurkundigen en geesteswetenschappers zoals Albert Einstein, Werner Heisenberg, Fritz Albert Popp, Carl-Friedrich von Weizäcker of Hans-Peter Dürr, kenden de volledig werkelijk structuren en wetten die de onzichtbare wereld altijd en sinds eeuwige tijden doortrekken en daardoor uiteindelijk tot vandaag ook de zichtbare gevolgen mee vormen.     
Meestal onderzochten deze uitzonderingsexperts de relaties stil en in het geheim, uit angst voor hun wetenschappelijke reputatie, hetgeen tot op heden zo gebleven is. Want nog nooit was de zoektocht naar de hogere inzichten van het werkzaam zijn van de schepping, en zeker iedere kennis van de fijnstoffelijke wetmatigheden, ooit door de heersende klasse beloond geworden: dictators, regeringen, partijen, media: ze zorgen allemaal tot op heden, doelgericht gestuurd door een verborgen en voor de burgers uiterst onzichtbare machtselite voor zwijgen en stilstand. Op z’n best lieten vroegere keizers en koningen de blik van de deskundigen in deze geheimzinnige werelden toe voor hun eigen noodlot, maar meestal om daaruit hun eigen voordeel te halen. Tegenwoordig worden ook maar de geringste inzichten over het functioneren van onzichtbare scheppingskrachten aan duistere en occulte kringen toegeschreven. Er wordt misbruik mee gepleegd, zowel als inhoud alsook aan de terminologie. De mensen werd het voorrecht van dieper inzicht of hoger besef van de wetten als dekkende noodzaak voor ontwikkeling nooit toegestaan. Daar heeft de Kerk wel voor gezorgd, die geestelijk weten als duivelswerk voorgehouden heeft en die alle mensen, waarvan de toegang tot de fijnstoffelijke wereld voor hen gevaarlijk zou kunnen worden, vervolgde, zwart maakte en vernietigde. Zo werd de geestelijke kant van de mensen, het kunnen herkennen van het Hogere, de Hemelse Krachten, stap voor stap als ‘esoterische onzin’, als ‘complottheorie’, als ‘wetenschappelijk onhoudbaar’ gebrandmerkt. Het werd systematisch uit ons weten verwijderd, uitgeblust; de mensheid werd geestelijk geamputeerd. 
De kennis van de belangrijke wet van wisselwerking, die zowel in de zichtbare alsook in de onzichtbare wereld, voor iedereen en voor iedere zaak een blijvende en verbindende invloed heeft, werd de mensen dus alleen maar als kruk aangeleverd en daarmee een evenwicht tussen verstand en geest onmogelijk gemaakt. Is de huidige toestand in onze wereld dan nog een wonder?
Maar nu breekt een nieuwe tijd aan, de tijd van de waarheid. Overal is dit waar te nemen, of het nu de vele onthullingen over de enorme afluisterpraktijken van geheime diensten zijn, of het groeiende besef van de mensen over de deels verlogen structuren in de politiek, de samenleving, de financiële wereld en de media, of neemt men het steeds toenemende verlangen van de mensen wereldwijd naar vrede, vrijheid en waarheid.
We hebben in de komende tijd veel te leren. Om te begrijpen om wat het voor iedere enkeling gaat, dienen de gebeurtenissen uit het verleden belicht te worden, die de misstanden van het heden schiepen. Van aanvang aan zijn de enorme hiaten over de kennis van de schepping herkenbaar, die de mens tot op heden niet in staat was om te overbruggen: volkerenmoorden, oorlogen, lijden en pijn, dat is de balans van de mensheid op deze aarde. Aan zijn werkelijke doel, dat vooral uit het stof van geluk, tevredenheid, schoonheid en liefde geweven wordt, ging de mens in de achterliggende eeuwen en millennia domweg voorbij.
Uiteindelijk is het vooral de juiste toepassing van geven en nemen, die vroeg of laat de basis voor een werkelijk internationaal begrip zal vormen. Het is de tijd waarin volkeren niet tegenover elkaar maar naast elkaar zullen staan, elkaar eerbiedigen, helpen, stimuleren, niet oorlog voeren, maar vrede en liefde stichtend. Omdat iedereen door het inzicht gedragen wordt dat alle volkeren iets bezitten, wat absoluut bij de volmaaktijd van het geheel behoort. Het zijn de aardse, vooral echter ook de geestelijke waarden, die dan de ‘waarde van het volk’ uitmaken.   
Met ons plan B willen we bij deze geweldige uitdaging helpen. Het baseert zich op de natuurwetten, die tot op heden door nagenoeg alle instellingen in deze wereld bestreden werden. Maar alleen hier, in de vervulling van de Universele Wetten, zien we slechts nog een oplossing voor de toekomst van onze wereld. Deze hebben ons steeds laten zien, hoe wij mensen moeten leven. De natuur, dat is onomstreden, komt ook zonder ons uit, maar wij niet zonder haar. Alleen wie in staat is, het tot nu toe gestudeerde en geleerde een tijdlang terzijde te schuiven en zich met een vragende geest te openen, kan hier ook antwoorden ontvangen.
In onze Duitstalige seminars in Canada praten we over deze verbanden en over de voorbereidingen op die komende tijd. 
In deze zin.
Jullie Andreas Popp, Juni 2018
—————————-
Bekijk de originele video en vele andere op de website hier:
Het origineel is te lezen onder – Genesung für die Menschheit
Over Andreas Popp:
Al meer dan 25 staat de voormalige voorzitter van de raad van bestuur van een zeer succesvolle ondernemersgroep met zijn constructieve kritiek op het systeem in het licht van een goed bekend publiek. De zogenaamde financiële crisis voorspelde de onafhankelijke onderzoeker vele jaren voorafgaand aan het ‘bankroet van de Lehmann-Brothers’.
Andrea Popp, jaargang 1961, docent macro-economie, begon zijn loopbaan in 1983 in het bereik risicomanagement bij een dochteronderneming van de Londense ‘Guardian Royal Exchange Ltd.’ in Hamburg.    
Vanaf 1984 was hij verantwoordelijk voor de ondernemingsorganistatie Popp GmbH en werd in 2000 voorzitter van de raad van bestuur van Popp AG. De in 1959 door zijn vader opgerichte onderneming vormde hij om tot een bloeiende ondernemingsgroep.
In het jaar 2007 trok hij zich terug als bestuursvoorzitter om zich aan het wetenschappelijke werk binnen de ‘Wissensmanufactur’ te wijden. De daar verzamelde kennis draagt hij over in zijn spannende lezingen. Daarbij is hij onvermoeibaar als het gaat om het veranderen van de samenleving in positieve zin.
Alle bijdragen van Andreas Popp
De internationaal bekende schrijver en ‘heldere denker’ onderzoekt en legt al jarenlang de politiek en economische wereld uit.
De opvallende resultaten, aan de andere kant van de massamedia, legt hij op een algemeen begrijpelijke en vrolijke manier uit. Zijn boeken en overige publicaties spreken voor zich. Zelfs in zijn TV-optredens spreekt hij heldere taal.
Zijn Credo:  OM DICHTER BIJ DE KERN VAN DE WAARHEID TE KOMEN, MOETEN OOK DE NOG ZO VANZELFSPREKENDE ‘FEITEN’ OP DE TESTBANK.
Ik hoop van ganser harte dat dit artikel van Andreas Popp u van dienst is en groet u met de meest vriendelijke hartelijkheid.
Transcriptie door: Sjra Knippenberg
Geplaatst op wakkeremensen met toestemming van de auteur.