Ascentie Update / 8 april 2015 /door Fran Tielemans

Ascentie Update
8 april 2015 /door Fran Tielemans
Het voorbije weekend bracht dan de volgende grote verschuiving in ons energetisch veld, en die verschuiving rimpelt nog steeds door. De 3de maaneclips in een reeks van 4 haalde volop oude ladingen uit ons onderbewuste naar de oppervlakte, en bracht opnieuw een duidelijke piek in de cyclus van dood en wedergeboorte die we doorgaan sinds september 2014.
Dana Mrkich haalt in haar meest recente artikel aan dat deze verschuiving diepe pijn en kwetsuren naar boven haalde in het collectief energieveld van de Jezus/Maria Magdalena-lineage. Wat ze schreef resoneerde onmiddellijk in mezelf. Deze spirituele afstammingslijn draagt nog steeds vele herinneringen aan de inbreuk die er gebeurde in het aardeveld op de heilige vereniging van deze twee grote leraren, die het Heilig Huwelijk van het Goddelijk Mannelijke en het Goddelijk Vrouwelijke in het fysieke belichaamden. Als jij sterk met deze lineage (spirituele afstammingslijn) verbonden bent, kan je de voorbije dagen sterke gevoelens ervaren hebben die actuele reflecties zijn van de ontgoocheling, verraden worden, in de steek gelaten worden en wanhoop van toen, veroorzaakt door het fenomeen van de toenmalige main-stream, die zich bedreigd voelde door de visie en de energieën van beide grote leraren of van die hele groep die in die tijd licht en liefde op aarde probeerden te versmelten en te ankeren, iets waar de grote massa met grote golven van wantrouwen en angst en onbegrip naar keek.

Deze herinneringen, die tot in onze cellen verankerd zitten, verlaten ons systeem de afgelopen jaren met horten en stoten, in golven, en recent is er dus weer een sterke verschuiving hierop gekomen. Maar het mooie is dat er tegelijkertijd overal om ons heen een overvloed aanwezig is van healende inzichten, zielen die op het juiste moment de juiste dingen zeggen tegen ons, onze helpers uit de innerlijke velden die alle mogelijke healingsenergie ter onzer beschikking stellen, of de natuur die ook haar steentje bijdraagt door de bijtende kou van de langdurende winter eindelijk te vervangen door zachtere temperaturen. Velen zaten de voorbije tijd op hun tandvlees, en die kou versterkte dat gevoel nog.

Het hele thema dat hierboven werd aangehaald, heeft ook sterke links naar het energieveld en het leven van al wie al verschillende jaren zeer hard aan het werk is in vernieuwingsbewegingen op aarde, zowel spiritueel als ecologisch, economisch, politiek enzovoort. Mensen die vernieuwing belichamen hebben de eigenschap/het innerlijke doel om steeds weer aan te botsen tegen oude structuren en visies en energie, zodat die beetje bij beetje afbrokkelen en oplossen, en dat kan – op momenten van grote verschuivingen – heel veel emotionele, mentale én fysieke vermoeidheid veroorzaken.
Ook al zijn ‘voorlopers’ (een ego-term, maar het kind moet nu eenmaal een naam hebben hier in 3D) specifiek bedraad om steeds maar tegen weerstanden in te gaan, en doen ze dat van nature vanzelf en vaak onbewust door gewoon te zijn wie ze zijn, door hun woorden en daden, toch kan het soms van het goede teveel zijn, en moeten ze tijdig afremmen, afstand nemen, goed zorgen voor zichzelf, steeds weer alle middelen gebruiken die in elke specifieke situatie het meest geschikt zijn en onze energieën leren neerzetten daar waar ze gewenst zijn/waar onze prioriteiten liggen. Dit is onze weg in meesterschap, een weg die ons voert langsheen allerlei landschappen, situaties en relaties. Een boeiende, kronkelige maar steeds verrijkende weg.
Gisteren was er een zeer sterke energie voelbaar: een sterke pulsering in de pijnappelklier, een onmogelijkheid om tot rust te komen, hartkloppingen, draaiingen, een zindering in het hele elektrische systeem, én een overvloed aan diepe pijn en verdriet, die uit het diepste binnenste naar buiten bleef gulpen. (Let op: ieder is wat ascensiesymptomen betreft verantwoordelijk voor de eigen fysieke toestand, niet alle symptomen zijn te wijten aan ascensie). Wat me de dagen na een dergelijke golf het beste helpt om opnieuw balans te ervaren, is fysiek bezig zijn, vooral met water, muziek, frisse lucht, én een intense innerlijke dialoog met mijn Beschermengel, die me helpt een en ander te kaderen, met mijn Lichaamsdeva, die me informatie geeft over hoe dit fysiek het beste op te vangen, én vooral met de bereidheid om te zien en te plaatsen wat er me getoond is geworden de afgelopen tijd.
Nog een interessante opmerking van Jennifer Hoffman in haar laatste tekst: moeten we alles wat stuk is gegaan per se healen? Soms is het gewoon niet de bedoeling dat iets hersteld wordt – waarover het ook gaat – en is het gewoon tijd dat het ons leven verlaat, en dat kan zich in deze afwerkingsjaren vaak voordoen, in allerlei contexten. De kunst is natuurlijk om daar duidelijkheid over te krijgen, en daar komen onze innerlijke wijsheid, onze Beschermengel, onze spirituele gidsen en onze medemensen in het spel – die laatsten om ons te helpen onze eigen blinde vlekken te zien, die vlekken die ons belemmeren om onze drempels over te gaan en een nieuw spoor te gaan lopen.
Voor velen waren de afgelopen maanden een uitdagende tijd, goed zorgen voor jezelf is dus absoluut en meer dan ooit een must. De zonnige terrasjes volgend weekend komen nu echt wel op tijd!
Keep the faith
Fran