Heavenletter 6187: Er-was-Eens- Gebeurde Nooit Gepubliceerd: / 2 November 2017/ 10 November 2019

Brief uit de Hemel 6187:
Er-was-Eens- Gebeurde Nooit
Gepubliceerd: 2 November 2017/ 10 November 2019

God zei:
 “Tot wij elkaar weer ontmoeten…” Is een poëtische wijze in de wereld om te zeggen: Goede Nacht, Goedemorgen, Goedendag, een liefdevolle manier om te zeggen: Tot ziens, straks, weerziens! See you later, Alligator! (*)
Op een rijmende toevallige manier.
“Tot wij elkaar weer ontmoeten…” De woorden zijn bedachtzaam.
In termen van op de Aarde, de woorden geven een soort zwaai, slinger aan de oogopslag van tijdelijkheid in de wereld. De woorden zeggen, in termen van gehuisvest in lichamen, dat je vandaag op Aarde leeft. Het is nog niet duidelijk over morgen. Er kan iets riskant gebeuren, en dit is misschien het einde van jou – Boem!
In waarheid ben je nooit in gevaar om niet te Zijn, voor dag of nacht, in de zon of in de regen, tijdens het spelen of op het werk, je bent eindeloos Zijn.
Het leven bestaat uit meer dan activiteit in de wereld. Het leven bestaat uit veel meer dan het fysieke. Er is veel te lezen tussen de regels die mogelijk boven je hoofd zijn gegaan.

Om te verduidelijken. Op dit moment hebben Wij het niet over jou en over Mij, want er is geen tussen, tussenin, daartussen Ons ooit.

We zijn verder dan het fysieke en nooit kunnen Wij scheiden.
Apartheid is een oud idee dat wordt vastgehouden, maar toch een idee dat eenvoudigweg niet zo is. Apartheid van Eénheid kan alleen maar zijn als oude schoenen die niet meer passen – je kunt er niet meer in wandelen.
Inderdaad, de schoenen kunnen glazen slippers zijn die niet passen, die niemand past. Het is passend dat de Prins en de Prinses bestaan, hoewel hun titels symbolisch zijn voor het feit dat iedereen een Prins of een Prinses is.
Alleen op het niveau van tooi (pracht, praal, vertoon) bestaat er iets minder dan Ziel.
Dat wat je als tijdelijk ziet, was nooit. Tijdelijkheid bestond nooit, behalve als je het dacht. Er was nooit een was. Alle verhalen die beginnen:
“Er was eens …” namen je mee naar een land van illusie.
Als je een waargebeurd verhaal uit je leven vertelt over je er-was-eens-een-keer in kindertijd, over er-was-eens-een-keer als ouders, jou er-was-eens-een-keer 10 jaar geleden of een minuut geleden – zij zijn tot stand gebracht op…, uitgedacht – alles.
In het leven in de wereld ben je in trance geweest. Hoe werkelijk ogenschijnlijk de trance, toch word je betrapt door dutten alsof het waar is, meer dan een wat als. Wat als je een gelukkige tijd ervan had of dat je er geen gelukkige tijd ervan had, alsof tijd inderdaad bestaat om erover te spreken.
Jouw verhaal zou kunnen zijn: Wat als er iemand in je leven zou kunnen zijn, een werkgever, misschien die moeilijk was, of, wat als er een werkgever was, misschien werd je erop verliefd en hij hield ook echt van jou, of wat als hij niet echt van je hield, en hij liep van je weg?
Geprojecteerde verhalen, verhalen die je lijkt te onthouden tot in elk klein detail – maar, tot stand gekomen, uitgedachte verhalen, allemaal.
Je omhelst je verhalen, of ze vallen op de grond.
Alle problemen in de wereld hebben nooit bestaan, behalve als consensus, en alle ’s Levens Zoets bestonden ook niet, gebeurden nooit of te nimmer, behalve zoals de wereld dacht.
De ver-meende jij en Ik bestaan sowieso en Wij bestaan als Eénheid Eeuwig en Oneindig. Wij zijn solide Essentie van Zijn. Hemel is Waar.
De Hemel is geen illusie. Hemel is Waarheid en niets anders dan Waarheid.
Jij, als een individueel, blijft erbij, houdt het staande dat jouw Leven deze keer gebeurde, toch, laten we eerlijk zijn, -we hebben het over iets dat waar is en niet kan worden ontkend-, je hebt het gedroomd. Je dacht dat het gebeurde. Een tijdje ging je een bioscoop binnen en werd je opgenomen in de film, en een tijdje vergat je Jou Zelf, de Ware Jij, terwijl je poedelde en ploeterde in een Betoverd Woud.
Je dompelt jezelf onder in dit Magische Bos terwijl, aldoor, jouw Ware Leven Allerhoogst met Mij is.
(*) See you later, alligator of meer verkort, “later, gator.” Op internet gekeken en…
Bill Haley heeft een lied met deze titel geschreven en uitgebracht.
(Trouwens leuk om weer eens te horen)
Het heeft te maken met vaarwel of gedag zeggen op een grappige rijmende manier, wat in Amerika door kinderen werd gedaan.
Een paar voorbeelden, niet vertaald.
After a while, crocodile. See ya soon, raccoon. Gotta be flyin’, dandelion.
Time to go, buffalo. Take care, teddy bear. That’s the tale, nightingale.
Too-da-loo, kangaroo. Here’s a hug, ladybug. Must be off, little moth.
En nog anderen.
Vertaald voor wakkeremensen door Anja
Foto: wootandhammy.com