De kwikstaart

De kwikstaart

28 mei 2022 / Door uitjebewust

De kwikstaart is een gewiekst vogeltje. Een waarschuwer. Een aanwijzer. Een begeleider. Het slanke wezentje is herkenbaar aan de lange staart en zwart/witte kleuren. Maar er zijn ook andere varianten. Met geel bijvoorbeeld. Hij beweegt vrijwel voortdurend zijn staart heen en weer. Dat lijkt op een soort nervositeit of onrust. Iets waar je nog niet jouw vinger op hebt kunnen leggen. Een waarschuwer om je stil te laten staan en vanuit een hoger perspectief waar te nemen. Misschien staat hij daarom op jouw pad?

Controle en grip houden

De kwikstaart heeft een tik. In het Engels heet het vogeltje Wagtail en dan is het misschien duidelijker. Het beweegt namelijk steeds zijn staart heen en weer. De wetenschap (hoofd) staat voor een raadsel waarom het vogeltje dit doet. Ze vermoeden nu dat het is om vijanden af te schrikken, maar dat is niet zo.

Want de kwikstaart bevindt zich meestal alleen in open gebied en laat zich ook dicht bij de mens zien. Hij vreest niets en kent ook geen angst. De beweging van zijn staart roept juist aan. Laat duidelijk zien dat hij er is. Ook aan jou. Toch laat het ‘waggen’ van zijn staart jou energetisch wel iets zien. Het gaat over controle en grip houden. Je weet wel, iets dat je steeds moet doen, al dan niet bewust om grip ergens op te houden. Soms op het leven, maar hoogstwaarschijnlijk op verbinding met jeZELF en vertrouwen in jeZELF.

Tic

Heb jij je, al dan niet bewust, een tic aangeleerd? Iets dat jou een soort schijnzekerheid geeft, waardoor je op de een of andere manier blijft voelen dat je ook een lijf hebt? Denk aan het heen en weer wippen van een been. Het afkluiven van nagels. Het tellen van dingen. 1, 2, 3, enz. Het heeft ook betrekking op verslaving. Roken, eten, gokken, drinken, in welke mate dan ook.

Het zijn verkapte manieren om niet uit jouw lijf te vliegen. Om te ervaren dat je hier op aarde bent, waar alles maar vreemd en vooral veel te hard is voor jouw gevoelige ziel. Geen wonder dat je manieren hebt gezocht om alles bij elkaar te willen houden. Jouw ziel, hoofd én lijf.

Dit soort tics zijn waarschijnlijk ontstaan in jouw jeugd. Je werd niet geloofd. Je werd niet begrepen. Je doorzag situaties, maar anderen niet. Hier heb je jeZELF voor een deel verlaten, want als je jong bent, ben je nog niet sterk genoeg om de meningen van anderen aan de kant te schuiven en geloof je eerder dat zij het dan wel bij het rechte eind hebben, ook al gaat dat regelrecht in tegen jouw innerlijke stem. Je hebt niets verkeerds gedaan. Je mag nu alleen eens met nieuwsgierigheid kijken of jouw wippende staartgedrag nog wel noodzakelijk is.

Meer lezen >>>