De Waarheid Over Weerstand/Verzet Door Matt Kahn

De Waarheid Over Weerstand/Verzet

Door Matt Kahn

Absoluut niets gebeurt in jullie werkelijkheid als gevolg van weerstand. Wat velen zien als weerstand tegen verandering is een proces van het opdoen van de nodige hoeveelheden ervaring te transformeren “Ik weet niet wat ik moet doen” in “Ik ben hier eerder geweest en mijn herkenbaarheid stelt me in staat te vertrouwen op het proces waarin ik me bevind”.

Daarom gebeurt alles precies zoals het gebeurt: om je het geschenk van ervaring te geven, waardoor je je onvermijdelijk zo veilig kunt voelen, doorheen de kolkende golven van verandering, dat je in staat bent je volledig bewust te zijn doorheen elke opleving, neergang, winst en verlies, zodat je de wijsheid kunt ontvangen die elke uitkomst of ontmoeting onder je aandacht brengt.

Velen hebben zich voorgesteld: “Als ik me kan haasten en me volledig bewust zou worden van de wijsheid die me wordt getoond, of deze les zo snel mogelijk zou kunnen leren, dan zou ik me niet meer zo hoeven te voelen”. Zie je de pure onschuld in dat idee? We leggen alleen maar de schuld bij onszelf, wanneer ongemak wordt geïnterpreteerd als een straf, in plaats van een indicatie van een krachtige beloning van opgedane ervaringen.

De mantra van deze diepte van slachtofferschap is “als dit maar zou gebeuren, zou ik er nu zoveel beter aan toe zijn.” Wanneer juist datgene wat niet gebeurt, steeds maar niet gebeurt, is het gebruikelijk om te concluderen dat er iets “mis” met je moet zijn. Zelfs dit wijst niet op verzet tegen wat dan ook; je verzet je niet tegen de wijsheid die het leven je aan het voorbereiden is om te ontvangen. Het is gewoon nog niet de tijd voor de inzichten of kansen die je voelt aankomen.

Net als zaadjes die worden gevoed als ze eenmaal op hun plaats zijn geplant, heeft alles wat in jou groeit tijd nodig om te rijpen als gevolg van welke omstandigheden dan ook die op je weg komen.

Als je vermenigvuldiging zou proberen te leren aan een pasgeboren baby, zou de baby de diepgang van de materie niet begrijpen. Niet vanwege weerstand, maar omdat het nog niet genoeg ervaring heeft opgedaan om de taal te kennen en alles wat die taal zeker zal overbrengen op een reis van groei en expansie.

Wanneer je beseft dat weerstand nooit een reden is waarom de dingen zijn zoals ze zijn, ben je in staat nederig te buigen voor een van je krachtigste leraren en medestanders, en dat is de dimensie van tijd. De ervaring van degenen die op authentieke wijze hebben ervaren dat tijd verdwijnt, of zelfs dat tijd geen tastbaar bestaan heeft, is te danken aan de diepte van ervaring die is opgedaan gedurende een drempel van tijd.

Het maakt niet uit waarom je denkt dat de dingen komen en gaan zoals ze komen en gaan, het is het bewustzijn van je hoogste zelf dat zich voordoet als tijdspanne die ervoor zorgt dat je de nodige diepte van ervaringen opdoet die nodig is om te zien wat alleen voorbestemd is voor jou te zien, precies op het moment waarvoor jij  voorbestemd bent het te zien. Sterft iemand omdat hij zich tegen het leven verzet? Helemaal niet. Ze zijn overgestoken op het exacte moment waarop ze elk moment van ervaring hebben opgedaan dat nodig is om naar het volgende niveau van expansie te gaan. Heeft iemand die door het leven worstelt een moeilijker pad omdat hij zich verzet? Dat is niet het geval. Ze maken gewoon hetzelfde patroon van keuzes, hoe zelfvernietigend dat ook mag lijken, totdat een diepgaande ervaring hen voldoende mindfulness, bewustzijn en zelfreflectie bijbrengt om in staat te zijn krachtiger en moediger keuzes voorwaarts te maken. Voelt iemand angst omdat hij zich ergens tegen verzet? Neen. Angst is de sensatie van je zenuwstelsel dat zich onveilig voelt in onbekende realiteiten, en dat is precies waarom het geschenk van ervaring je over de drempel van twijfel, ontkenning en besluiteloosheid komt begeleiden.

En misschien is de reden waarom zoveel mensen de weerstand die ze voelen niet lijken te overwinnen omdat: je een weerstand die niet bestaat niet kunt overwinnen. Je verzet je nergens tegen. Je verwerft levensvaardigheden van oneindige graden van zelfbewustzijn. Eenmaal ingewijd met de ervaringen die je gegeven worden, keert elke sensatie van afsluiting zijn zwaartekracht om in de bloeiende genade van openstelling.

Weerstand is slechts een manier waarop ontwikkelende spirituele wezens getraind zijn om zichzelf en anderen te vermanen door de levensreis te interpreteren vanuit een starre scholastische visie op beloning of straf: als het goed voelt, moet het wel een soort beloning zijn.

Als het aanvoelt als een beloning, dan denk ik dat ik iets goed heb gedaan. Als het niet aanvoelt als een beloning, kan het alleen maar een straf zijn. Als het aanvoelt als een straf, moet ik iets verkeerds hebben gedaan om dit over mezelf af te roepen. Deze onderbewuste deductie is de stille taal van misbruik. Zelfs als anderen het op je projecteren, is weerstand tegen verandering niet de oorzaak van dit gedrag.

Of anderen je nu misbruiken, jij anderen misbruikt, of zelfs als je jezelf misbruikt, zulk gedrag wijst op een gebrek aan ervaring als de bron van menselijk lijden. Daarom vergeven we… niet als een vorm van vergeten of doen alsof alles in orde is, maar vragen we het Universum om degenen te zegenen die zo diep gekwetst zijn dat ze hun pijn naar binnen of naar buiten projecteren, zodat het geschenk van ervaring de manier waarop mensen denken, waarnemen, reageren en kiezen kan transformeren.

In het hart van vergeving danken we het Universum dat het ons precies die combinaties van ervaringen geeft die nodig zijn om een nog ongelofelijker uitdrukking van ons hoogste potentieel te worden. Hoewel je je misschien kunt voorstellen hoe gemakkelijker het had kunnen zijn, als jij of iemand anders maar op de een of andere manier anders was geweest, zul je uiteindelijk zien dat om te zijn wie je geboren bent te worden – het leven niet op een andere manier had kunnen gebeuren.

Moge deze wijsheid je in de eerste plaats in staat stellen mild voor jezelf te zijn terwijl je het proces ondergaat van het opdoen van de ervaringen die je onschuld vereist.

Naarmate aardig zijn voor jezelf meer vertrouwd in plaats van vreemd wordt, zul je in staat zijn meer compassie met anderen te hebben, zonder een emotionele deurmat te zijn waar iedereen zijn voeten aan kan vegen.

Zelfs wanneer de mishandeling van je hart je herinnert aan grenzen die je moet creëren, tonen de reacties van anderen je hun gebrek aan ervaring met alleen zijn, waardoor ze zich afgewezen voelen door jouw grenzen in plaats van dankbaar voor de keuzes die, als ze jouw welzijn ondersteunen, alleen maar hun evoluerende volwassenheid kunnen ondersteunen.

Zegen het hart van ieder wezen dat, wanneer het ruimte voor jou of anderen bewaart, een veronderstelling van weerstand projecteert op ervaringen die nog niet klaar zijn om te verschuiven.

Het onthult simpelweg het gebrek aan ervaring van iemand anders die wordt geactiveerd door het heilige proces waar jullie in zitten. Het kan niet worden gehaast, versneld, onderhandeld, of ontlopen. Je kunt het alleen onder ogen zien, zo open als je kunt zijn – wetende dat je zeker opener dan ooit tevoren zult zijn, zodra het ervaringsgeschenk klaar is met je te vormen tot het meesterwerk van de hoogste visie van je leven.

Alles voor liefde,

Matt Kahn

Vertaling: Martien