Lichtkind: Wie helpt nou wie?

Wie helpt nou wie?
Wednesday, June 8, 2016
Steeds meer kinderen en tieners die vandaag de dag in de reguliere hulpverlening hun draai niet meer kunnen vinden. Hoe liefdevol die ook aangeboden wordt.
Hoe mooi de technieken en middelen ook zijn om het kind / de tiener te helpen.
Coördinatie, afstemming, communicatie, protocollaire vaststellingen, verschillende disciplinaire invalshoeken, afstemming school, privé en gezondheid kind. Alles wordt (gelukkig maar) meegenomen en vastgesteld. 
Met dan die ene prangende vraag:
Hoe nu verder?
Het doel is iedereen het over eens: zo snel mogelijk het kind / de puber weer deel laten nemen aan de maatschappij in goede lichamelijke en geestelijke gezondheid.
Maar waarom lukt het kind / de puber het dan toch niet om weer bij zichzelf te komen? In balans? En vooral: gelukkig te zijn?
Oke, geluk is een relatief begrip en 24 uur per dag, zeven dagen in de week lekker fijn gelukkig zijn, geeft al snel een ontevreden (dus ongelukkig) gevoel! Hmmmmm….
Maar waarom dan toch net niet dat contact met het kind / die puber, ondanks alle beste bedoelingen van al die volwassenen waar het kind mee in aanraking komt?

In een simpele zin is het antwoord klinkklaar te geven:

Het kind / de puber wil zijn essentie (weer) voelen en dat kan alleen als de hulpverleners, wie dat dan ook maar mogen zijn, eveneens IN ESSENTIE zijn!
Want dat is nou eenmaal waar alles in het leven omdraait.
De essentie van AL wat leeft, tot in elke porie van je jonge of oude lijf, tot in je ziel ervaren……!
En daar zijn technieken of kennis van welke therapeut dan ook, beduidend minder in van belang.
Iedereen wil nou eenmaal letterlijk, maar vooral figuurlijk NAAR HUIS.
De ziel van een kinderlichaam is vaak ouder dan de ziel van een ouderlichaam. Als elke hulpverlener DAT nu eens zou snappen……