“Winter”

“Winter”

22 December 2019 / Door ASTRID, i.O.

“Deze Winter.

Wat verwachten wij ervan en wat brengt het ons?..
Het is maar nèt vanuit welk Perspectief je naar de Wereld (om je heen) kijkt.
Je hebt zelf nog zóveel ín te brengen en dàt geeft Goed Nieuws!
Je kleurt je Eigen Dag(en) want zeg nou zèlf er is zó ’n groot Verschil tussen Positief en Negatief..

De Winter is niet voor niets in het Leven geroepen.
Het maant je tot Rust, tot een Pauze, tot een Overdenken.
Je in jezelf keren en de Balans opmaken; hóe staat het ervoor en wàt wil ik bereiken op Basis van wat ik nú heb?..

WinterRustpunt.
We zíjn er nog làng niet en mogen nu verder op een Nieuw en Ongekend Spoor.
Een Spoor van Onduidelijkheden, Onzekerheden, tenminste, als je het invullen wilt.
En dat dóen wij maar àl te gauw in ons enthousiasme!..
De Bedoeling is laat het zíjn; verwelkom het Onbekende door de Deur wagenwijd open te zetten en te kijken wat er dàn gebéurt..

Winter. Rustpunt.
Beseffen
 dat er ín ons en óm ons héén véél in Beweging is maar de Rust bewaren omdat het nog nèt geen Tijd is om nú in Beweging te komen.
Nog zo ’n twee weken “Rust”, dat wil zeggen dit Veelbewogen Jaar “uitzitten” en dàn “opnieuw” beginnen, in een Wereld van Onbewuste Mogelijkheden en Momenten!
Deze Winter: de Afsluiting van onze Onmogelijke Strijd die wij voor onszelf gevoerd hebben en die ons nu openstelt voor Alles wat op ons àfkomt en dat is enòrm veel!
Een Verrijking van onze Persoonlijkheid als je het zíen wilt!
Winter is niet alleen Kale Takken en (winterse) Kou; deze Winter is een “Pas op de Plaats”
( = Overzicht creëren) om straks een ongelofelijke, mooie en bijzondere “Doorstart” te kunnen maken!

Ogenschijnlijk is alles Dood en Levenloos maar niets is minder waar.

Want onderhuids verzamelen zich Nieuwe Krachten die ons zullen leiden in deze benauwende Wereld die om HULP roept.
Het “Zíen” is nu het Allerbelangrijkste: de Conclusies trekken omtrent wat geweest is
Inzichten verzamelen, dit om een stevige Basis te vormen voor de Toekomst.
De Do ’s en Don ’t ’s op een rijtje; voor jezèlf gesproken dan.
Er valt nú niets meer te verliezen!
En dàt is een enorme Geruststelling en een Lichtpunt in deze Duisternis van Kommer en Kwel.
Want deze Bewustzijnsverruiming heft àlle Oude Stress òp en maakt Plaats voor het Nieuwe Leven dat eráán komt.

Hóe moeilijk kan het zíjn?..
Èrg moeilijk als je er voor jezèlf níet aan tóegeeft en het Oude (Overzicht) in stand wilt houden want wáár leidt dat dan toe?
Tot Afbraak, tot héél veel Verdriet en Onzekerheid over je Eigen Kunnen.

Besef: je kunt deze (Nieuwe) Levensloop níet vermijden.

Je bent Hier nu éénmaal op deze (Nieuwe) Aarde en wij zullen deze Stappen dóór moeten zetten willen wij dit Nieuwe Leven voor onszelf aanvaardbaar en inzichtelijk gaan krijgen!
Want het is níet niks deze Overgang van Leven waar wij ons nú in bevinden en welke zóveel van ons vergt als wij hierin niet méé durven te gaan..

Hóe stel je je open?
Dóór het Besef dat je stuurloos bent geworden krijg je weer vat op je Leven.
Want als dàt besef goed tot je doorgedrongen is open je als vanzelf je handen en ligt de Focus nu geheel op Jezelf, immers je hèbt niks anders meer om je Druk over te maken??
Dàn ontstaat er een Geheel Nieuwe Kijk op het Leven, een totáál Andere Imprint, van waaruit wij de Nieuwe Aarde nu Vorm gaan geven.
Dan ontstaat er een Geheel Nieuwe Levens-Waarde, geleid door GOD Zèlf omdat Híj het is die ons tot Leven aanspoort!

Er is niets meer over van het Oude (Levenspatroon)Vergáán en Vergéten, het heeft ons goed gediend want Alles heeft ertoe geleid dat wij nú tot Overgave zijn gekomen.

Winter. Rustpunt.
Kale bomen 
die hun Verhaal willen vertellen, straks, als de ZON weer schijnt en alles weer tot Leven komt.
We zijn Hier niet voor niets: hebben Àlles gegeven (en nóg) wat tot Nieuw Leven leidt.

Hoe zou het Leven nú dan eindigen?
Geen Sprake vàn.

In den Beginne.. terug naar de Oorsprong, toen Alles Zuiver en Intact was.
Laten wij opnieuw begínnen (let op de klemtoon), het Leven wacht op ons.

In Dankbare Herinnering naar Alles wat gewéést is.

ASTRID, i.O.

Uit: “Alles wordt Nieuw”